Kim była księżniczka Astrid? Zakochała się w rozwodniku. Nikt nie chciał dać im ślubu

Księżniczka Astrid przez dekady była jedną z najważniejszych postaci norweskiej rodziny królewskiej. Po śmierci matki przejęła obowiązki pierwszej damy dworu, a jej małżeństwo z pochodzącym z mieszczańskiej rodziny Johanem Martinem Fernerem wywołało w Norwegii niemałe kontrowersje. Choć po ślubie zrezygnowała z królewskiego tytułu, pozostała blisko dworu i przez lata wspierała rodzinę królewską. 11 września 2026 r. zmarła w wieku 94 lat.
Księżniczka Astrid w 1965 r., fot. Arild Hordnes, źródło: PAP
  • Księżniczka Astrid, druga córka króla Olafa V, pełniła przez wiele lat rolę pierwszej damy norweskiego dworu.
  • W 1961 r. wyszła za mąż za Johana Martina Fernera. Mezalians odbił się w Norwegii głośnym echem.
  • Księżniczka Astrid zmarła 11 września 2026 r. w wieku 94 lat, dwa dni po pogrzebie swojego brata, króla Haralda V.
  • Odwiedź stronę główną RMF FM.

Księżniczka Astrid z Norwegii – biografia

Astrid Maud Ingeborg przyszła na świat w 1932 r. jako druga córka ówczesnego następcy tronu, późniejszego króla Olafa V. Jej dzieciństwo przypadło na trudny czas wojny, którą spędziła z rodziną w USA.

Księżniczka Astrid, książę Harald i księżniczka Ragnhild
źródło: Księżniczka Astrid, książę Harald i księżniczka Ragnhild, fot. Rex Features/East News, Wilse/ÅÅ/Shutterstock

Po śmierci matki w 1954 r., młoda Astrid objęła rolę pierwszej damy norweskiego dworu, stając się najważniejszą kobietą w państwie i wspierając swojego ojca w oficjalnych obowiązkach.

Księżniczka Astrid w 1967 r.
źródło: Księżniczka Astrid w 1967 r., fot. Henrik Laurvik/PAP/EPA

Królewski mezalians

W 1961 r. Astrid poślubiła Johana Martina Fernera – przedsiębiorcę i olimpijczyka, który nie posiadał królewskiego pochodzenia.

Jej narzeczonym jest Johan Martin Ferner, syn właściciela modnego sklepu w Oslo. Pan Ferner był wcześniej żonaty, ale związek został rozwiązany w 1955 r. – relacjonował The New York Times.

Ta decyzja wywołała w Norwegii burzę i podzieliła opinię publiczną. Król Olaf V ostatecznie udzielił parze swojego błogosławieństwa, choć nie obyło się bez komplikacji ze strony kościelnych dostojników. Nikt nie chciał udzielić narzeczonym ślubu. Dopiero zgodził się na to biskup Nidaros.

Uroczystość, jak na rodzinę królewską, była bardzo skromna. Panna młoda przywdziała biel. Na głowę nie założyła diademu, a tiulowy welon. Ponadto zrezygnowała z królewskiego tytułu – od tej pory była znana jako księżniczka Astrid, pani Ferner.

1955 r., wizyta królowej Elżbiety II i księcia Filipa w Norwegii. W środku stoi księżniczka Astrid. fot. 	NTB/PAP
źródło: 1955 r., wizyta królowej Elżbiety II i księcia Filipa w Norwegii. W środku stoi księżniczka Astrid. fot. NTB/PAP

Astrid: filar norweskiego dworu

Mimo tego księżniczka Astrid przez wiele lat pozostawała filarem norweskiego dworu. W czasie, gdy jej brat Harald był jeszcze kawalerem, to ona reprezentowała rodzinę królewską podczas najważniejszych wydarzeń. Uczestniczyła w wizytach państwowych i wspierała działalność charytatywną. Nawet po wycofaniu się z oficjalnych obowiązków po ślubie Haralda z Sonją Haraldsen w 1968 r., nie przestała angażować się w życie publiczne i działalność społeczną.

Księżniczka Astrid i Johan Martin Ferner doczekali się pięciorga dzieci

Księżniczka Astrid w 1965 r. w trójką swoich dzieci
źródło: fot. Księżniczka Astrid w 1965 r. w trójką swoich dzieci, fot. PAP/NTB

Po śmierci męża w 2015 r. Astrid kontynuowała swoją misję, aktywnie wspierając liczne organizacje i fundacje. Księżniczka Astrid zmarła 11 września 2026 r., dwa dni po pogrzebie swojego brata, króla Haralda V.

Źródło: royalcentral.co.uk, The New York Times, Tatler

chcesz widzieć więcej artykułów od RMF FM? dodaj w Google
Czytaj dalej: